İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi (04. Protokol), (1963) (1966)
(Çeviren: Osman Doğru)
(Avrupa Sözleşmeler Seri no.46) İnsan Haklarını ve Temel Özgürlükleri Korumaya dair Avrupa Sözleşmesine, Sözleşme ve Birinci Protokolde yer alan Haklardan başka Hakları ve Özgürlükleri Güvence altına alan 4. Protokol: 16 Eylül 1963 tarihinde Strasbourg’ta imzaya açılmış, 2 Mayıs 1968 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 11. Protokol değişikliği metne işlenmiştir.
BAŞLANGIÇ
Bu Protokolü imzalayan Avrupa Konseyi Üyesi Devletlerin Hükümetleri,
4 Kasım 1950'de Roma'da imzalanan (bundan sonra "Sözleşme" diye geçecek) İnsan Haklarını ve Temel Özgürlükleri Korumaya dair Sözleşmenin Birinci Bölümde ve Birinci Protokolün 1'den 3'e kadar olan maddelerinde yer alan haklardan başka bazı hak ve özgürlüklerin birlikte yerine getirilmesini güvence altına almak için girişimde bulunmayı kararlaştırarak,
Aşağıdaki hükümlerde anlaşmışlardır:
Madde 1. Borç nedeniyle hapis yasağı
Hiç kimse sözleşmeden doğan bir borcunu yerine getirmediği gerekçesiyle özgürlüğünden yoksun bırakılamaz.
Madde 2. Seyahat özgürlüğü
  • Bir Devletin ülkesi içinde hukuka uygun olarak bulunan herkes, bu ülke içinde serbestçe seyahat etme hakkına ve ikametgahını seçme özgürlüğüne sahiptir.
  • Herkes kendi ülkesi dahil, bulunduğu ülkeden çıkmakta serbesttir.
  • Bu hakların kullanılmasına, ulusal güvenlik veya kamu güvenliği için, kamu düzeninin sürdürülmesi, suçların önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlakın korunması, başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması bakımından hukuka uygun bulunmayan ve demokratik bir toplumda gerekli olmayan herhangi bir sınırlama konamaz.
  • Birinci fıkrada belirtilen haklar ayrıca, belirli bölgelerde, demokratik bir toplumdaki kamu yararının haklı kıldığı ölçüde ve hukuka uygun olarak sınırlanabilir.
Madde 3. Vatandaşı sınırdışı etme yasağı
  • Hiç kimse, bireysel veya toplu bir önlem nedeniyle, vatandaşı bulunduğu Devletin ülkesinden sınırdışı edilemez.
  • Hiç kimse, vatandaşı bulunduğu Devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamaz.
Madde 4. Yabancıları topluca sınırdışı etme yasağı
Yabancıların topluca sınırdışı edilmesi yasaktır.
Madde 5. Yer bakımından uygulama
  • Bir Sözleşmeci Taraf, bu Protokolü imzaladığı veya onayladığı sırada veya daha sonra, Avrupa Konseyi Genel Sekreterliğine bir bildirimde bulunarak, bu Protokol hükümleriyle üstlendiği yükümlülükleri, uluslararası ilişkiler bakımından sorumlu olduğu ve adını belirttiği başka ülkelerde de yerine getireceğini ifade edebilir.
  • Yukarıdaki fıkraya göre bildirimde bulunan bir Sözleşmeci Taraf her zaman, ilk bildirimin ifadesini değiştiren veya bu ülkeler bakımından bu Protokol hükümlerinin uygulanmasını sona erdiren başka bir bildirimde bulunabilir.
  • Birinci fıkraya göre yapılmış olan bir bildirim, Sözleşmenin elli altıncı maddesinin birinci fıkrasına uygun olarak yapılmış sayılır.
  • Bir Devletin onaylama veya kabul yoluyla bu Protokolü uyguladığı kendi ülkesi ile, bu maddeye göre aynı Devlet tarafından verilen bildirim yoluyla Protokolün uygulandığı her bir ülke, ikinci ve üçüncü maddelerin amacı bakımından ayrı ülkeler sayılır.
  • Bir Devlet, bu maddenin birinci ve ikinci fıkralarına göre beyanda bulunduktan sonra, beyanın ilgili olduğu bir veya birden fazla ülke namına, Mahkemenin bireylerin, hükümet dışı örgütlerin ve birey topluluklarının Sözleşmenin otuz dördüncü maddesine göre yaptıkları başvuruları kabul etme yetkisini, bu Protokolün 1-4. maddelerinin biri veya hepsi bakımından tanıdığını beyan edebilir.
Madde 6. Sözleşme ile olan ilişkisi
Sözleşmeci Taraflar, bu Protokolün 1'den 5'e kadar olan maddelerini Sözleşmeye ilave maddeler olarak kabul ederler ve Sözleşmenin bütün hükümleri buna göre uygulanır.