35'e Mektup

Yarısına gelmekmiş hayatın,
30’uma yaklaşınca anladım.
Geçmesin dediğim hayatı,
Aşındırdığı yollarla anladım.

Yürümekle durmanın,
Fark etmediğini anladım.
Düşenlere vurmanın,
Devamlılığını anladım.

Filmin yönetmensiz çekilemeyeceğini,
Kendi hayatımı çekince anladım.
Perdedeki mutlu-mutsuz bitişleri,
“Son”undaki siyah zeminde anladım.

Gidenlerin geri dönmediğini,
Dönmeyişlerimde anladım.
Dişlerimin kenetli susuşunu,
Sövmeyişlerimde anladım.

Bana bir adım atana,
Düşe kalka koştuğumu anladım.
Benimle koşan adama,
Çelme takmadığımı anladım.

İnsanlara biçtiğim kıymeti,
Brütüs'ün bıçağında anladım.
Büyüttüğüm iyi niyetleri,
Yargılayıp astığımda anladım.

Kusurlu olmanın acizliğini,
Affedildiğimde anladım.
Affetmenin gizli asilliğini,
Toprağın dirilişine sakladım...

E.C.U.